Kinderfilms voor de paasvakantie: de leukste hebben de logica van een kind

Een achtjarig Duits meisje met paardenstaartjes dat een bank overvalt en een zeemonster dat droomt van een Vespa. De leukste kinderfilms die uitkomen in de aanloop naar de Paasdagen, zijn de films met de meest absurde plots.

Lucy goes gangsta volgt Lucy: het droomkind van twee ijssalonhouders. Pure goedheid: als ze 50 euro vindt, hangt ze posters op om de eigenaar te vinden. Mensen zeggen vaak dat ze ‘te goed voor de wereld’ is. Dat gaat ze geloven als de ijsmachine van de salon stukgaat en haar ouders de reparatie niet kunnen betalen. Zo oneerlijk kan het leven zijn. Ze besluit een bank te overvallen, want „gangsters krijgen altijd wat ze willen”, aldus haar maffioso-oom. Daarvoor moet ze in gangster-training bij Tristan, de kauwgomkauwende jeugddelinquent uit haar klas.

De film heeft een aanstekelijke kinderlogica. Onnozele volwassenen maken de wereld onnodig complex. Kinderen hebben altijd een creatief plannetje klaar om ze te kakken te zetten. Soms voelt het wat gemakkelijk: jeugdige kijkers zullen na het kijken nog weken ‘kak!’ zeggen door de overdaad aan poep-en-plas-grapjes. Maar de film ademt ook de creativiteit van kinderen die nog niet ‘in the box’ hebben leren denken. En de thematiek is gewaagd. Wat ís goed en kwaad? Kán Lucy wel slecht worden als ze het voor ‘goede’ redenen doet?

‘Luca’
Foto Pixar

Ook animatiefilm Luca is verfrissend creatief, over een Italiaans zeemonster met een obsessie voor mensen. Luca leeft in zee bij de Italiaanse Rivièra . Samen met zijn vriendje Roberto bezoekt hij ‘de bovenwereld’. Ze ontpoppen zich tot connaisseurs van mensendingetjes; gebroken klokjes en zo. En ze dromen van een Vespa: „Het mooiste wat de mensheid ooit heeft gemaakt.” Maar Luca’s ouders zijn streng en bang voor de moordlustige mens. Om aan hun toorn te ontsnappen vlucht Luca naar een dorpje aan de kust. Maar hij mag niet nat worden: dan verandert hij weer in een zeemonster.

Een grappige opzet, die in de verte aan De kleine zeemeermin doet denken, maar met een enorm sfeervolle setting. Kinderen kunnen wegdromen bij de Italiaanse Bloemenkust gevuld met ijs, pasta, Vespa’s; ouders fantaseren over een zonvakantie. Dat compenseert voor de slappe plot van Luca. In de film moet Luca aan land een triatlon winnen voor zijn Vespa en zijn mensenvriendinnetje. Doet hij dat? Dan bewijst hij zijn ouders dat ze hem kunnen loslaten. En zullen de mensen inzien: ‘We zijn eigenlijk helemaal niet zo verschillend!’ Het komt wel érg bekend voor: Luca voegt weinig toe.

‘Kung Fu Panda 4’

Panda’s en Panthers

Ook Kung Fu Panda 4 voelt wel érg vertrouwd, maar helaas is deze film van Dreamworks Animation níét zonnig genoeg om dat goed te maken.

De Kung Fu Panda-films draaien om Po, een dikke, goedaardige panda die Kung Fu-held wordt in een magische Aziatische wereld vol mysterieuze vijanden en magie. Grote sterren als Jack Black, Angelina Jolie, Lucy Liu en Jackie Chan spraken de stemmen in. In Kung Fu Panda 4 is alleen Jack Black over, de geliefde personages van de andere sterren zijn „op andere avonturen”. En de magie hebben ze meegenomen.

Het verhaal: Panda Po worstelt met zijn nieuwe rol als spiritueel leider van de Vredesvallei. Als er een nieuwe vijand opduikt gaat hij vlug op pad – alles om te ontsnappen aan het verzinnen van confuciaanse levensspreuken. Ditmaal is de bedreiging: The Chamelion (Viola Davis). Een kameleon die zich kan transformeren in elke vorige vijand van Po. Het voelt als een trucje: warm wat geliefde schurken op, dan krijgen kijkers in ieder geval een kick uit herkenbaarheid.

Po gaat op pad met een kleptomane vos, knokt met boeven, maakt onvermoeibaar grapjes over zijn gewicht en verslaat de eindbaas. Het ziet er beeldschoon uit. Maar de grapjes en gevechten voelen als geschrapte scènes uit eerdere films. En de plot lijkt soms ter plekke verzonnen.

‘Autumn and the Black Jaguar’

De Amerikaanse speelfilm Autumn and the Black Jaguar is eveneens ‘nieuwe tekst op een bekende melodie’. De vijftienjarige Autumn woonde als jong kind in de Amazone en ontwikkelde daar een speciale band met een zwarte jaguar. Haar leven tussen een stereotiepe Amazone-stam was een droom, tot haar moeder werd vermoord door stropers en haar vader haar meenam naar Amerika. Jaren later gaat ze terug, gevolgd door haar neurotische biologiejuf.

Dit soort verhalen over de majestueuze dierenwereld zijn al snel betoverend. En Autumn… voelt aan het begin als een gezellig ongecompliceerde roes. Maar na een uur verzandt de plot in een schijnbaar eindeloze vlucht door de jungle. Je hoopt dat die jaguar zo snel mogelijk vermaakt wordt tot een jas. Het bevredigende einde komt te laat, en te verwacht.