De Mercedes E300e is een Duitse bastaard van 2.200 kilo staal die van twee wallen eet

In de koude oorlog tussen links en rechts botst utopisme onveranderlijk op zelfverklaard gezond verstand. Links zegt: de aarde sterft, we willen schone energie van zon en wind. Waarna rechts, dat alleen gelooft in wat rendeert: de aarde bloeit, dat gaat nooit werken. Tot het rendeert. Dan is de VVD opeens voor windmolens, al blijven lokale liberalenfracties morren over hun uitzicht op het barre land waar ze liever kerncentrales hadden neergezet. De wereld mag niet echt veranderen.

Net zo ging het met schone auto’s. Toen Toyota met de Prius doorbrak, was de hybride nog een linkse hobby. Geitenwollensokkentypes sloegen dankbaar toe, rechts dieselde stug door. Elektrisch dito. Tesla, rebelse underground vóór Elon Johan Derksen werd, geloofde vurig in de ommezwaai. De fossiele industrie zag het zo’n vaart niet lopen. Toen toch de revolutie kwam, ging de Europese achterhoede snel hybrides met een stekker bouwen, die op ecologische efficiency genadeloos werden verslagen door de EV’s van Elon en de Koreanen. Nu iedereen weer rechts stemt neemt rechts wraak door de belastingvrijstelling voor stekkerauto’s categorisch af te schaffen. En wat doet de oudbakken auto-industrie, nog altijd achterhoede in de stekkerrevolutie? Opgelucht teruggrijpen op techniek van gisteren. Met een iets grotere accu willen plug-in-hybrides best zuinig en voor woon-werkverkeer voldoende lang elektrisch rijden. Het oude lied: als het maar goed genoeg is. De wereld mag niet echt veranderen.

Afbeelding met meerdere focuspunten die samen een verhaal vormenZoom in voor alle details van de Mercedes E300eKlik op de punten voor uitleg over de detailsFoto Merlijn Doomernik

Zo werd de hybride van een door rechts veracht GroenLinks-ding tot symbool van een miskend gelijk. De Mercedes E300e laat zien wat ervan komt; 2.200 kilo staal met een 19,5 kWh batterij, voorin gewoon een viercilinder benzinemotor met 204 pk. Nooit meer stranden bij de laadpaal richting VVD-congres!

Ik sta wat moeilijk in de race. Diep in mij kwakkelt een domme, ouderwetse petrolhead, die in een Mercedes E-Klasse geen accu’s wil en liever zes tot acht cilinders hoort. Ik had zelf een E500, het oude taximodel met acht cilinders. Werelds.

Surprise: stiekem bouwt Mercedes deze plugin-E voor mijn type. De E300e levert met een systeemvermogen van 313 pk maar zeven pk minder dan mijn Limited en rijdt tot 116 kilometer elektrisch. Leer mij hoe Mercedesmannen denken: ik ben schoner dan jullie, stomme nonbinaire asfaltplakkers!

Verkeersdrempels

Hij kan het echt, bijna. Drie keer rijd ik op de snelweg rond de 100 kilometer elektrisch met de airco aan en een verbruik onder de 19 kWh op 100 kilometer, beter dan de fabrieksopgave. Die afstand kost je afhankelijk van waar je laadt tussen de 5 euro 70 tot ruim 16 euro. Thuis met 30 cent per kWh, bij de snelladers waar de E met zijn CCS-laadpoort ook terechtkan tot zo’n 85 cent, dankzij de vrije markt die eerder brandstof onbetaalbaar maakte. Hoewel hij iets onder zijn beloofde laadsnelheid van 60 kW blijft, is de lege batterij in net geen 26 minuten vol. Het stekkerkamp zal moord en brand schreeuwen over de manier waarop de Duitse bastaard van twee wallen eet, maar zijn uithoudingsvermogen en flexibele inzetbaarheid maken hem voor pragmatici een interessante auto.

Wel een zware. Het accupakket ligt op de achteras onder de laadvloer en dat voel je zoals bij meer plug-in-hybrides bonkend goed op verkeersdrempels en slecht wegdek. Op het golvende asfalt van de A6 tussen Emmeloord en de Ketelbrug deint hij als een schip op volle zee. Hoewel het comfortabele onderstel de klappen kundig opvangt, vraag je je af hoe kinderen met zwakke magen op een verwaarloosde Route Nationale hun croissants en Appelsientje moeten binnenhouden.

Elk voordeel heeft zijn nadeel. Die laadkabels moet je natuurlijk wel ergens kwijt.
Foto Merlijn Doomernik
Twintig inch wielen. Mijd wastraten en hoge trottoirbanden. Risico op velgrandschade levensgroot.
Foto Merlijn Doomernik
Sinds Tesla zijn elektrisch uitschuifbare deurgrepen bijna de nieuwe norm.
Foto Merlijn Doomernik
Zijn geheime wapen is de snellaadpoort. Laden tot 60 kW.
Foto Merlijn Doomernik

Ook met een lege accu blijft deze verder geweldig stille en royale auto spaarzaam. Een voor ruim de helft elektrisch gereden snelwegrit van 190 kilometer levert een verbruik van 1 op 25 tot 1 op 40 op. Daar spaart een zwaarbelaste diesel niet tegenop en EV’s van deze grootte dreigen door het verlies van hun belastingvoordelen en de stevige stroomprijzen hun aantrekkingskracht te verspelen. Als elektrisch en hybride fiscaal worden gelijkgetrokken, zullen de kilometerkosten elkaar naderen. Zo wordt deze dikzak koren op de molen van de nieuwe onderbuik die tot de verstikkingsdood vasthoudt aan de struisvogelpolitiek van pappen en nathouden. De Mercedes is voor de Gewone Hardwerkende Burger onbetaalbaar, maar er komt ook een plug-in-hybride Golf met een elektrisch bereik tot 142 kilometer, en dat soort auto’s kan de energietransitie stevig op gaan houden. De consument wil gemak.